आणि पाणी वाहतं झालं…

शिक्षकांनी विद्यार्थ्याला आपलं मानलं की त्यांचा नेमका सल्ला नेमक्या वेळी कसा मोलाचा ठरतो, त्याबद्दल… कविता जोशी शाळेव्यतिरिक्त कोणत्याही आस्थापनात (म्हणजे क्लास, ट्यूशन्स, इ.) शिकवणे म्हणजे लोकांना वाटते या व्यक्तीने चांगल्या तत्त्वांशी फारकत घेतली आहे. मोठ्या आस्थापनांचे माहीत नाही परंतु माझ्या Read More

स्त्रियांचा अनैतिहासिक इतिहास

(स्त्रीवादी भिंगातून पाठ्यपुस्तके – लेखांक – ७) —- इतिहासाच्या पुस्तकात वैदिक काळातल्या काही मोजक्या स्त्रिया आणि नंतर एकदम जिजाबाईच पहायला मिळतात. असं का बरं? — किशोर दरक १९७० नंतर महाराष्ट्र बोर्डाच्या कोणत्याही माध्यमाच्या शाळेतून चौथीपर्यंत शिकलेल्या व्यक्तीने शिवाजी महाराजांचा इतिहास Read More

मुलांच्या चष्म्यातून…

अस्सं शिकणं सुरेख बाई – लेखांक – ८ – सुषमा मरकळे, आनंद निकेतन, नाशिक नात्यांमधील सुगंध अव्यक्तपणे जपण्याची आपली संस्कृती. उघडपणे, उठसूट भावना व्यक्त करण्याचे खरे तर भारतीय मनाला वावडेच असते. पण आता आपल्या देशात व्हॅलेंटाईन डे, मदर्स डे, फादर्स Read More

माझ्याकडे लक्ष द्या !

… व्रात्य, खोडकर टीना आणि मोना खेळघरात यायला लागल्या. वयाच्या मानाने त्यांची मागणी अवास्तव होती. पण कशामुळे? — आम्रपाली बिरादार आनंदसंकुलमध्ये पहिली, दुसरीचा वर्ग सुरू असताना खिडकीमध्ये दाराशी छोटी मुलं कुतूहलाने आत पाहत राहायची. त्यांना आत तर यायचं नसायचं, नुसतीच Read More

आजारी पडण्यासाठी अन्नघटक!!

खेळघराच्या खिडकीतून… सुमित्रा मराठे शिकताना मुलं ताईचं बोट धरून काही पावलं जातात. आणि मग बोट सोडून एखादं पाऊल टाकतात तेव्हा महाराष्ट्राचे शैक्षणिक धोरण हळूहळू बदलते आहे. त्याच्याच अनुषंगाने झालेल्या शिक्षणतज्ज्ञांच्या बैठकीत सहभागी होण्याची संधी मिळाली. तेव्हाच ‘ज्ञानरचनावाद’ या शब्दाची ओळख Read More

चलो दिल्ली

विनय कुलकर्णी नव्या युगाचे नवे हे तंतर चलो दिल्ली चलो जंतर मंतर कुठे लूट तर कुठे न पाणी खणखणणारी चिल्लर नाणी डोक्यावरती बांधून पटके बदलाची नव गाऊ गाणी आधी ‘बिल’, बाकी सगळे नंतर चलो दिल्ली चलो जंतर मंतर रस्ता, धरणे, Read More