निखळ आणि निरपेक्ष
आमचा दोघांचा परिचयविवाह होता. लग्नाआधी एकमेकांना समजून घ्यायला आणि भविष्याची स्वप्नं बघायला बराच वेळ मिळाला होता. तेव्हाच आम्ही ठरवून टाकलं होतं, की आपलं पहिलं मूल गर्भाशयातून तर दुसरं हृदयातून म्हणजे दत्तक असेल. एका तरी निष्पाप जीवाला आपल्याला घर आणि कुटुंब Read More
प्रवास… लेकीला भेटण्यापर्यंतचा!
प्रणाली सिसोदिया ‘प्रणा, रेफरल आलं…’ हे शब्द ऐकताच बाळाचा फोटो बघण्यासाठी कामाच्या ठिकाणाहून अर्धवट सँडल घालून रस्ताभर वेगानं धावत गेलेली मी आजही मला जशीच्या तशी आठवते. ‘रेफरल’चा मेल उघडून बघतो तर काय! एक निखळ आणि निर्मळ हसणारं बाळ!! आजही हा Read More
जवळीक-ए-जादू
अनघा जलतारे मूल अगदी लहान असताना त्याची भाषा रडण्याची असते. रडणं म्हणजेही बोलणंच. तोंडानं आवाज काढायचे आणि फारतर डोळ्यातून पाणी. भूक लागली, लंगोट ओला झाला, काही दुखलं-खुपलं, भीती वाटली… कारणं अनेक पण अभिव्यक्ती एकच – रडणं. मग कुणीतरी मोठं माणूस Read More
समृद्ध मी झाले
सुनीता तगारे आधार मिळावा म्हणून आधारकेंद्रात राहणार्या बालकांच्यासोबत मी दोन दशकांहून अधिक काळ काम केले आहे. संस्थेत दाखल होणारी बालके अनेकदा आईने किंवा कोणीतरी सोडून दिलेली, निराधार अवस्थेत सापडलेली असतात. कोणाही व्यक्तीने बाळाला जन्म देणे हा काही कायद्याने गुन्हा नाही. Read More
जपून टाक पाऊल जरा
सुगंधा अगरवाल हल्ली मोबाईलमध्ये कॅमेराही असतो आणि फेसबुक, इन्स्टाग्राम, टिकटॉक, वगैरे समाजमाध्यमंही उपलब्ध असतात. हे म्हणजे काहींच्या दृष्टीनं ‘सोन्याला आली झळाळी’ अशी परिस्थिती! काय घातलं, काय खाल्लं, काय पाहिलं… काढा फोटो आणि करा शेअर! मग बघत राहा किती ‘लाईक्स’ मिळाले Read More