कपिल जोशी खरंखोटं कुणास ठाऊक, पण पूर्वीच्या काळी म्हणे, माणसाचं आयुर्मान १२० वर्षांचं होतं. म्हणजे साठी ही आयुष्याची ऐन माध्याह्न. इथून पुढे उतरणीला सुरुवात. आता याच्यापुढे कोणतीही शिखरं गाठायची नाहीत. जी चढण साठ वर्षं चढून आलो तीच यापुढे उतरायची. त्यामुळं Read More
सुषमा दातार निक्सीनं घरात आल्या आल्या खांद्यावरची सॅक एक कूऽऽऽलसा झोका देऊन सोफ्यावर भिरकावली या पायानं त्या पायातले केड्स हाताचा वापर न करता शिताफीनं काढून नेमकी किक मारून शूरॅककडे पाठवले. आजी आजूबाजूला असू शकते अशा अंदाजानं जीन्स आणि टॉपमधली गॅप Read More
अरुणा बुरटे शाळेत प्रत्येक विद्यार्थ्याला एक हजेरी क्रमांक मिळतो. जितक्या वेळा संदर्भासाठी शाळेत हा क्रमांक वापरला जातो, त्या प्रमाणात आपण विद्यार्थ्यांचे विशेष दृष्टीआड करतो. प्रत्येक मुलीचे व मुलग्याचे एक खास व्यक्तिमत्त्व असते. ते त्यांच्या नावांशी जोडलेले असते. आम्हालाही अनेकांची नावं Read More
सुषमा दातार तर्हेतर्हेची घरं युद्धामुळे मला बरेच वेळा सुट्टी मिळायची आणि मी खूप वेळा घरी जायचो. प्रत्येक वेळी मी वेगळ्याच घरी जात असे. त्याचं कारण म्हणजे डॅडींची सारखी बदली होत असे. पंजाबमधल्या एका गावाहून दुसर्या गावाला. मी तीन वर्षांचा होतो Read More
नीला आपटे शाळेचे मूल्यमापन करणे ही कल्पना खूपच भावली. पण विद्यार्थीदशेतच ते करायला मिळाले असते तर जास्त चांगले झाले असते असे वाटले. आजच्या घडीला ‘माझी शाळा’ ही अभिमानास्पद बाब जरूर आहे. परंतु औपचारिक शिक्षणातही सर्वात जास्त वर्षे ज्या शाळेत घालवली Read More
संवादकीय एप्रिल महिना परीक्षेचा. ही तशी पूर्वापार समजूत . आजकाल प्रत्येकच महिन्याला परीक्षा असल्यागत वाटतं. निदान विनायक सेन नावाच्या बालस्वास्थ्यतज्ज्ञांना तरी गेल्या बावीस महिन्यामध्ये ‘रात्रंदिन आम्हा युद्धाचा प्रसंग’ हीच भावना आहे, हे आपल्याला माहीत आहे. छत्तीसगडमधल्या आदिवासी भागात ते काम Read More
