Author: Anagha

डेव्हिड ससूनमधील मुलांच्या सहवासातून एक वेगळं जग माझ्यापुढे उलगडलं गेलं. या जगाची मला किंचितही कल्पना नव्हती, किंबहुना अशी एखादी दुनिया अस्तित्वात असते याविषयी जाणीवच नव्हती मुळी. पण ‘गुन्हेगारीची दुनिया’ म्हणून जगानं हिणवलेलं हे विश्व किती विलक्षण आहे याचं कणभर दर्शन Read More

जॉन होल्ट, रुपान्तर – नीलिमा सहस्रबुद्धे मुलं असण्याचं ओझं बालपण हे सगळ्या आयुष्यापासून वेगळं काढणं, ती बालपणाची फुलबाग सुरक्षेच्या कृत्रिम भिंती घालून वेगळी करणं, मुलांनी त्यातच राहावं अशी अपेक्षा हे काहीच साधत नाही. त्याचं एक कारण असं आहे – जे Read More

एखादी कल्पना मनात उपजते तेव्हा त्याचं तात्कालिक असं एखादं कारण असतं आणि ही विचारांची वाटचाल मात्र फार आधीपासून सुरू होती असं लक्षात येतं. गर्दीच्या रस्त्यावरून हातातल्या जड पिशव्या सावरत जाणारं ७-८ वर्षांचं पोर. चेहर्यावर समजूतदार मोठेपणा, गरिबीनं शिकवलेला. हातातली जड Read More

सुजया धर्माधिकारी मुलांना दिलेला वेळ चांगला कसा याचा एक निकष विचार करताना सापडला की, जे काही होईल ते मुलांच्या आणि आपल्या दोन्ही पक्षी आनंदाचं ठरावं. शक्यतोवर. मुलं झाली म्हणजे आपल्या जगण्यात काय फरक पडतो? कॉलेज-शाळेपासूनचे, आणि आजही हवेसे वाटणारे जे Read More

संपादक (….) व्यक्तिमत्त्व विकासाचे फार विकृत पैलू सध्या दिसायला लागलेत. समोरच्या माणसावर आपली छाप पडणं, कोणत्याही प्रश्नाला न बिचकता चटपटीत उत्तर देता येणं, अस्खलित (?) इंग्लिश बोलता येणं, कुठेही बुजायला न होणं, कोणत्याही मर्यादा (inhibitions) नसणं म्हणजे चांगलं व्यक्तिमत्त्व अशी Read More

वर्षा सहस्रबुद्धे ‘मामाच्या घरी येऊन’ – ‘ज्या’ माझ्या मुलीनं ओळ पुरी केली. ‘तूप रोटी खाऊन’ – ‘ज्या’ ‘तुपात पडली’ – ‘आजी!’ माशीच्या ऐवजी आजीला तुपात पाडून वर ही ही करून हसलीसुद्धा! आपण काहीतरी गंमत केली हे समजून सव्वा वर्षांच्या सूनृतानं Read More