संवादकीय – डिसेंबर २००३

डिसेंबरचाअंकवर्षाखेरीचाअंकअसतो.                 मागेवळूनपाहण्याचा – सरत्यावर्षाकडे, निसटत्यावास्तवाकडे. गेल्यावर्षातकायकायघडलं, सुरुवातीलाकायहोतं, हेबघण्यासाठीम्हणूनमागीलवर्षीच्याडिसेंबरअंकाकडेनजरटाकलीआणिज्यालामानसशास्त्रात ‘देजावू’म्हणताततसंवाटलं. म्हणजेपरीक्षेतअगदीमागच्यावर्षीचीचप्रश्नपत्रिकायावी, गाळलेल्याजागाभरायलातसंचकाहीसं. घटनात्याच, फक्तनावंबदललेली. अफगाणिस्तानऐवजीइराक, गुजरातऐवजीअसाम, बंगारूऐवजीजूदेव, सिंघलऐवजीतोगडिया, देशमुखऐवजीशिंदे, तेलगीऐवजी…. फक्तनावंबदललीकीवास्तवतसंचदिसतं. दुर्दैवानंतेवढंचवाईट. तेव्हाअसंवाटलंकीत्याच्याकडेबघणंचजराटाळूया. आपणखरंचसामान्यमाणसं. सतराशेकोटीम्हटल्यावरआपणहमखासआणिवारंवार ‘शून्यकिती?’ चाघोळघालणार. एकडिसेंबरजागतिकएड्सदिनम्हणूनपाळलाजातो. काहीजण (अगदीनॅशनलएड्सकंट्रोलऑर्गनायझेशनसुद्धा…) हादिवस ‘साजरा’करतात. अवघडायलाहोतं. गेल्यावर्षातजगभरात30लाखव्यक्तीयाआजारालाबळीपडल्या… त्यांच्यास्मृतीतदु:ख-गांभीर्यानीसहभागीहोण्याचाहादिवस… आणिभयानकवेगानंअजूनहीपसरतचअसणार्‍यायासाथीलाआपल्यापरीनेअटकावकरण्यासाठीमन:पूर्वककंबरकसण्याचा, साजरेकरण्याचानव्हे. आपल्याएवढ्याप्रयत्नांनंतरहीगेल्यावर्षातआत्तापर्यंतच्याइतिहासातीलसर्वाधिकलागणझाली… जगभरातसुमारे50लाखलोकांना. त्यापैकीभारतातकिमान6लाखजणांना. Read More

प्रतिसाद – डिसेंबर २००३

मी गतिमान संतुलनची नियमित वाचक आहे. २३ सप्टेंबरच्या अंकातील फटाके विरोधी मोहिमेचे निवेदन मी वाचले. मी गृहिणीच आहे. पण मला सामाजिक जाणीव ठेवून काम करायला आवडते. मी लेखिका नाही पण कृती करून मग बोलायला आवडते. आपल्या देशात स्त्रिया हौसेच्या नावावर Read More

संवादकीय – डिसेंबर २००३

डिसेंवरचा अंक वर्षाखेरीचा अंक असतो. मागे वळून पाहण्याचा सरत्या वर्षाकडे निसटत्या वास्तवाकडे गेल्या वर्षात काय काय घडलं, सुरुवातीला काय होतं, हे बघण्यासाठी म्हणून मागील वर्षीच्या डिसेंबर अंकाकडेनजर टाकली आणि ज्याला मानसशास्त्रात ‘देजा वू’ म्हणतात तसं वाटलं म्हणजे परीक्षेत अगदी मागच्या Read More

तेथे पाहिजे जातीचे…

आपल्या संस्कृतीचे थोर गुण आपल्याला माहिती आहेतच. त्याबद्दल रास्त अभिमान आपल्याला आहे. काही जणांना त्याचा गर्वही आहे. गर्वदेखील इतका की एकवेळ आम्ही त्या संस्कृतीबद्दल गर्वसे कहूँ’ पण ती आचरणात आणायचा विचारही करणार नाही. हे झालं आपल्या स्थानिक देशी संस्कृतीधारकदल आपल्या Read More

सख्खे भावंड

1977 च्या सुरवातीपासूनच अगदी निराशाजनक परिस्थिती होती. वाशूचं बाळ गेलं. अली, बूई, ब्रूनो आणि इतर सगळे चिंपांझी दिवसरात्र जेलमधेच असत. लेमॉन अधिकाधिक वाईट वागायला लागला होता. या सगळ्यामधे मी स्वत।ला अपराधी मानून. ती अस्वस्थता, दु।ख दारूत बुडवायचा प्रयत्न करत होतो. Read More

सरूबाईचा गुडघा – सुमन मेहेंदळे

रूबाई अलिकडे लंगडू लागली होती. डाव्या  गुडघ्याला कळच लागत असे. तसे आता तिचे सर्वच सांचे दुखरे व कुरकुरे झाले होते. पण काम केल्याशिवाय गत नव्हती म्हणून सहा घरची धुणीभांडी करत होती. कुणा कुणाचे वरकाम ही करत होती. “सरूबाई, अगं सांध्यावर Read More