बसवंत विठाबाई बाबाराव रोजच्या वेळी काव्याची गाडी फाटकापाशी आली. “काव्या, चला उतरा… घर आलं!” व्हॅन-काकांनी काव्याला उतरायला सांगितलं. “आज आमच्यावर नाराज दिसते एक मुलगी… गाडीत काहीच बोलली नाही. अशी शांत बसलेली काव्या असली, की आम्हाला शाळेत गेल्यासारखंच वाटत नाही.” काव्याने Read More
बाबा लिहायला शिकतो तेव्हा… बाबा फार लहान असतानाच वाचायला शिकला. ‘हा अ आहे, हा आ आहे…’ असं म्हणत सगळी अक्षरं पटकन शिकला. त्याला खूपच मजा वाटत होती. तो फक्त चित्र बघत थांबला नाही, पुस्तकंच्या पुस्तकं वाचू लागला. पण लिहायला मात्र Read More
गणित विकतच्या खाऊचं बसवंत विठाबाई बाबाराव वर्षाच्या बॅगेतून अधूनमधून कुर्रकुर्र… कुर्रकुर्र… असा आवाज यायचा. आवाज अगदी हलकासा असायचा; पण शांत वर्गात तो कानाला लगेच जाणवायचा. आवाज आला की मन्या हळूच वर्षाकडे बघायचा… आणि वर्षा मन्याकडे. दोघांच्या नजरा जुळल्या, की ते Read More
बाबा त्याची शक्ती अजमावतो तेव्हा… अलेक्झांडर रास्किन लहान असताना बाबाला खूप मित्र होते. सगळे मिळून रोज एकत्र खेळायचे. कधीकधी भांडायचे, क्वचित त्यांच्या मारामार्याही होत. मग परत त्यांच्यात मांडवली व्हायची. पण त्यांच्यात एक मुलगा होता; तो कधीच भांडायचा नाही. त्याचं नाव Read More
विष्णूच्या पडवीत भरली आनंदशाळा लाकूडकामातील गणित बसवंत विठाबाई बाबाराव आठवडा झाला विष्णू आनंदशाळेत आला नाही. विष्णू स्वभावाने शांत, बुजरा. मुलांमध्ये अगदी एकजीव मिसळणारा. तो आनंदशाळेत नसला, की त्याची उणीव जाणवायची. विष्णूचं घर अगदी तीन-चार घरं पलीकडे. मुलं आनंदशाळेत यायला अजून Read More
शितावरून भाताची परीक्षा बसवंत विठाबाई बाबाराव रडून रडून काल कपिलचे डोळे सुजले होते, तोंड बारीक झालं होतं, पोटात अन्न नसल्यानं अंगात त्राण नव्हतं. सकाळची प्रार्थना पूर्ण होईपर्यंतही त्याला उभं राहवेना. एका पायावर, भिंतीला रेलून कसं बसं तसं प्रार्थना पूर्ण केली. Read More
