आनंदघर डायरीज – 2

मागील महिन्यात आपण आनंदघरातील प्रतीक्षा आणि रोशनी ह्या दोन ताऱ्यांविषयी जाणून घेतलं. लेख प्रसिद्ध झाल्यानंतर ह्या चिमुरड्या अनेक घरांत जाऊन पोचल्या. त्याच मालिकेत ह्यावेळी भेटूया नेहा आणि हर्षल ह्या आणखी दोन ताऱ्यांना… नेहा आनंदघराच्या सुरुवातीच्या काळात फक्त तिथे जायचं आणि Read More

कथुली

छोटी सारंगी आता पुढल्या यत्तेत गेली होती. आपण मोठं झाल्याच्या भावनेनं तिला कसं मस्त वाटत होतं. येताजाता आपल्या छोट्या भावावर ताईगिरी करून ती खूष होत होती. शाळा सुरू व्हायला आठवडाच उरला असल्यानं रविवारी सगळं कुटुंब बाजारात जाऊन पुस्तकं, वह्या, कंपासपेटी Read More

कथुली

आज मला कामावर जायला उशीर झाला. हे सगळं त्या मिनीबसमुळे झालं. आमच्या भागातल्या गल्ल्या आधीच अरुंद आहेत. त्यात नेमकी माझ्यासमोर ती मिनीबस थांबल्यानं मला पुढे जाता येईना. मग चडफडत, इकडेतिकडे पाहत बसले. तेवढ्यात पुढच्या एका घरातून एक बुटका आणि पाठीला Read More

एका सायकलीने चळवळ सुरू केली…

अ‍ॅटिकस सेंग नावाचा एक नऊ वर्षांचा मुलगा होता. तो कॅलिफोर्नियाला राहायचा. त्याची ‘फ्रेस्नो, कॅलिफोर्निया प्राथमिक शाळा’ घरापासून फार लांब नसल्याने शाळेत मजेत सायकल पिटाळत जाणे त्याला फार आवडे. शाळेत पोचल्यावर सेंग इतर मुलांप्रमाणेच आपली सायकल बाहेर उभी करून ठेवे. एकदा Read More

बरं झालं चिऊताई, तू दार नाही उघडलंस

सहजच म्हणजे अगदी निर्हेतुकपणे फिरताफिरता कावळ्याला चिऊताईंचा मेणवाडा दिसला. का कुणास ठाऊक, कावळ्याचे पंख नकळत तिकडे वळले. कित्तीऽऽऽ वर्षांनी तिथं आला होता तो. ‘‘चिऊताई, चिऊताई दार उघड!’’ दार ठोठावत, कावळ्यानं हाक मारली. दार क्षणात उघडलं गेलं. दारात एक धिटुकली छोटीशी Read More

भीतीच्या राज्यावर मात

राणी खूप चिंतेत होती. तिचा मोठा मुलगा, राज्याचा भावी वारसदार, काहीसा भित्रा होता. राणीच्या मते, एवढा सात वर्षांचा होऊनही त्याला सगळ्याच गोष्टींची भीती वाटायची – अंधाराची, एकटं कुठे जायची, उंच जागांची, खोल गोष्टींची, माणसांची, वेगाची. यादी खूपच मोठी होती. सगळे Read More