मध्यंतरी माधुरी पुरंदर्यांनी ‘बनवणे’ ह्या क्रियापदाच्या सर्रास वापराबाबत उद्वेग व्यक्त केला. भाषा कुठलीही असो, तिला तिची म्हणून एक गोडी असते. निरनिराळी अर्थच्छटा व्यक्त करणारे विपुल शब्द असतानाही सगळ्या गोष्टी कशा ‘बनायला’ लागल्या आहेत हे त्या सांगत होत्या. ‘पूर्वी इथे पेरू Read More
कल्पना करू या. कुणीतरी आपल्याला सांगतंय, काय खावं, प्यावं, ल्यावं, कधी झोपावं आणि उठावं कधी, काय पाहावं, वाचावं, बघावं, कुणाबरोबर बाहेर जावं न जावं… अस्वस्थ वाटतंय का? एकच शब्द सुचतो ह्या स्थितीचं वर्णन करायला, कैद. आता ह्या चित्रातून आपण अलगद Read More
Introduction I am no expert at anything and I would like to say right at the beginning that I am still learning. My ideas on what a school should be like are based on my memory of my experiences in Read More
When one works with children, or is around children a lot, the concept of fear becomes very different than how we understand it in stories. It’s not just fear of darkness, of heights, of waterbodies or strangers. Despite working with Read More
राणी खूप चिंतेत होती. तिचा मोठा मुलगा, राज्याचा भावी वारसदार, काहीसा भित्रा होता. राणीच्या मते, एवढा सात वर्षांचा होऊनही त्याला सगळ्याच गोष्टींची भीती वाटायची – अंधाराची, एकटं कुठे जायची, उंच जागांची, खोल गोष्टींची, माणसांची, वेगाची. यादी खूपच मोठी होती. सगळे Read More
आजवर वाचलेल्या गोष्टींमधून भीतीबद्दल आपली काही एक कल्पना झालेली असते. मात्र मुलांच्या सहवासात बराच काळ घालवल्यावर ती एकदमच बदलून जाते. भीती काही फक्त अंधाराची, उंचीची, पाण्याची किंवा अनोळखी माणसांचीच नसते. माझा तर असा समज होता, की भीती ही संकल्पनाच मुलांना Read More
