नव्या संपर्क साधनांमधेच माहितीजालासकट करमणुकीची साधनं एकजीव झाली आहेत. त्यामुळे मोबाईल, इंटरनेट ही दुधारी शस्त्रं झाली आहेत. त्यांची एक बाजू आवश्यक सोयीस्कर वाटतेय तर दुसरी बाजू नकळत नकोसा परिणाम करते आहे. आसपासच्या माणसांपासून तोडून प्रत्येकाला त्याचं स्वतंत्र, खाजगी, गुप्त असं Read More
इमॅन्युअल ऑर्टीझ मिश्रवर्णीय समूहात काम करतात. ‘दी वर्ड इज अ मशिन’ (२००३) चे लेखक, ‘अंडर व्हॉट बंडेरा?’ (२००४) चे सहसंपादक आणि लॅटिन अमेरिकन कवींच्या समूहाचे संस्थापक आहेत. या कवितेत जागतिक इतिहासाबद्दलचे, तसेच ही कविता ज्या वातावरणात लिहिली गेली आहे त्याबद्दलचेही Read More
जगण्याचा वेग प्रचंड वाढतोय. आज सगळेच जण कशा ना कशाच्या मागे धावताना दिसताहेत – विशेषतः पैशाच्या, प्रतिष्ठेच्या. असं धावताना कपडालत्ता, खाणंपिणं, करमणूक यात रमताना कधी ना कधी पैशाचं फोलपण जाणवतं. एक पोकळी निर्माण होते. जगणं निरर्थक वाटू लागतं. या पोकळ, Read More
आदिम काळापासून धडपडतोय माणूस एकमेकांसोबत जगण्यासाठी. हाताबोटांच्या, नाकाडोळ्यांच्या आणि गळ्यातून निघणार्या आवाजाच्या खुणा पुरेनात, मनातलं तर्हेतर्हेचं देण्याघेण्यासाठी…. तेव्हा आपल्याच गळ्यातल्या आवाजांना निरखत… उलगडत… वापरत शोधल्या नि ठरवल्या त्यानं – मनाआतलं लाख परीचं काही बाही – एकमेकांपाशी पोहोचवणार्या शब्दांच्या खुणा. आता Read More
मूल वाढवताना आपली जाणीव जागी ठेवण्याची गरज कुठल्याही काळात असतेच आणि ती एकंदर बदलांच्या पटीत वाढतही जाते आहे. आपल्या मुलाला जगात कधीही – आपल्याला आपली माणसं आहेत, ती आपल्या सुखदु:खांशी सहभावी आहेत ह्याची खात्री असणं सर्वात महत्त्वाचं असतं. जगाचा मायावीपणा Read More
मातीत पडलेलं बी तिच्यातलंच काहीबाही घेत उलून येतं आतून…. वाढतं…. बदलतं…. अर्थवान करतं स्वतःचं ‘बी’ पण आणि मातीचं मातीपणही. …अशी तर न बदलणारीच असते बदलाची रीत. पण… काळाच्या बाळानं टाकलेल्या दरेक वर्षाच्या एकेका पावलागणिक आम्ही काल घेतलेल्या श्वासांच्या उच्छ्वासांनी काय Read More
